gigantyczna potrzeba

Odkąd się przeprowadziłam (a leci już kolejny miesiąc) odczuwam potrzebę, która rośnie i rośnie. Potrzebę posiadania kota - albo mówiąc bardziej realistycznie bycia posiadaną przez kota. Wczoraj byłam odwiedzić rodziców, z odwiedzin zrobił się dwugodzinny seans głaskania, na szczęście koty są dwa (Perła i Suseł) więc mogłam uszczęśliwić obydwa.
Z kotami dom jest fajniejszy, człowiek tez jest chyba fajniejszy. Chyba zacznę akcję uświadamiania Maćka jak bardzo kot jest w domu potrzebny ;)


chociażby:

kot jest niezbędny do zdjęć!



Perła (to czarne dziwne) Suseł (to piękne futrzane) wiele razy wystepowali jako pełnoprawni modele.

27 grudnia wieczór pełen MAGII

Dwudziestego siódmego grudnia fotografowałam ślub i wesele u Magdy i Jakuba. Zaplanowali Oni nietypową niespodziankę dla swoich gości - pokaz magii w wykonaniu prestidigitatora. Przyznam się że jak dziecko cieszyłam się że i mi po części trafiła się taka niespodzianka :)
Nastrój od samego początku był magiczny:


U niektórych zauważyłam nawet lekkie podobieństwo do słynnego Harrego Pottera ;)



a później były już tylko CZARY :))





Przyznam się - że pomimo tego że jako jedyna mogłam obejrzeć występ z przodu, boku, z tyłu a nawet z góry to do tej pory nie wiem w jaki sposób stolik lewitował. Czary po prostu ;)

sesja promocyjna Michał

kot w hipermarkecie i powrót do wigilijnych prezentów

Poczta Polska jak zwykle stanęła na wysokości zadania i po ponad dwóch tygodniach dostarczyła list z książką Michała. Tym razem im wybaczam bo dzięki ich opieszałości Michał wysłał drugi egzemplarz - a ja obydwa otrzymałam w dzień po dniu ;)



Dostałam piękną dedykację (razy dwa;)) a sama się cieszę że te wiesze Michałowe które specjalnie ukochałam będę teraz mieć zawsze blisko na półce. I np ten będzie zawsze na wyciągnięcie ręki. A jeśli ktoś również chce mieć tomik na półce to zapraszam np do TEGO sklepu.


A skoro w temacie prezentów jesteśmy... pod choinkę dostałam różniste prezenty, ale były takie drobiazgi które szczególnie rozczuliły, np kalendarz od mojej ukochanej siostrzenicy. Kalendarze dostali wszyscy członkowie rodziny i nie takie zwykłe kalendarze ale takie w których pozaznaczane są wszystkie ważne rodzinne daty, rodzinne zdjęcia. I co znalazłam przy dacie swoich urodzin?

"urodziny Ewy, fotografującej najważniejsze wydarzenia w życiu człowieka"
:)))))))))))))

Justyna i Marcin ceremonia, wesele krótki plener

O pewnej magicznej chwili w czasie pleneru Justyny i Marcina już Wam pisałam, teraz chciałam Wam pokazać więcej zdjęć i co najważniejsze pochwalić się co znalazłam dzisiaj w skrzynce mailowej.

Zawsze z niecierpliwością ale i niepewnością czekam na reakcję osób odbierających zdjęcia. Pomimo tego, że przy robieniu zdjęć i pracy nad nimi staram się dawać z siebie jak najwięcej, to nawet wtedy gdy czuje że oddawany materiał jest dobry brak mi pewności by powiedzieć - tak oni na pewno będą zadowoleni. W tych oddanych zdjęciach pokazuję swoją interpretację dnia, wg swojej wrażliwości komponuję kadry, obrabiam pliki i zawsze z drżeniem (tak! tak!) czekam na sygnał czy moje spojrzenie na ten dzień będzie odpowiadać klientom.
Od Justyny dostałam słowa które dodają skrzydeł, które sprawiają że ja się uśmiecham i uświadamiam sobie po raz kolejny że jestem szczęściarą bo mogę komuś dać coś takiego.
A Justyna napisała "Nie wiem jak wyrazić wdzieczność za tak piekne zdjecia. To jest wysokiej klasy artyzm! Jestes niesamowita dziewczyno i cos czuje ze juz wkrotce staniesz sie jednym z najlepszych fotografow na swiecie... bez watpienia tak sie musi stac.

Moze nie jestem ekspertem w dziedzinie fotogtafii, ale nawet ja potrafie zauwazyc, ze kazde wykonane przez Ciebie zdjecie jest dzielem sztuki...kazde zdjecie ma dusze, kazde ma w sobie to cos! Potrafisz wyczuc niezwykly moment, emocje, i co najwazniejsze oddac to na fotografii.
JESTES WIELKA, podziwiam Cie i zazdroszcze takie daru od samego Boga, bo tego nie mozna sie nauczyc, z tym sie czlowiek rodzi.


Jeszcze raz ogromnie dziekujemy za TE zdjecia, to musi byc niesamowite moc cos takiego wykonanc...Te zdjecia na pewno beda przekazywane pokoleniom :) i pewnie zawisna kiedys w muzeum za jakies 200lat jako zdjecia wykonane przez slawna fotograf :D, ale numer Marcin i Ja w muzeum ;P"

Ale by nie było tak że we mnie cała zasługa że zdjęcia wyszły udane - to napiszę że miałam ułatwione zadanie :) Od razu jak zobaczyłam Justynę wiedziałam że to jest twarz do zdjęć - prześliczna dziewczyna z urodą jak sprzed stu lat, jak na moich ukochanych zdjęciach z epoki kina niemego. Oboje w czasie ceremonii pięknie się uśmiechali (ajj jak ja lubię jak się ludzie uśmiechają - to w końcu tak radosna uroczystość) a ja czułam że mają do mnie zaufanie. Muszę kiedys napisać dłuższy post m.in o tym jak zaufanie bądź jego brak, może uskrzydlić bądź zepsuć zdjęcia ślubne ;)